Kompleksowa modernizacja oświetlenia ulicznego poprzez budowę linii zastępczej w gminie Sulików.

Projekty inwestycyjne polegające na modernizacji oświetlenia ulicznego w gminie uchodzą, za stosunkowo łatwe. Dla przeciętnego użytkownika infrastruktury wystarczy wymienić oprawy na nowe LED-owe i temat się zamyka – gmina uzyskuje efektywność energetyczną i zaoszczędza znaczące środki, a tym samym poprawia jakość życia oraz bezpieczeństwo mieszkańców. Z kolei dla większości samorządowców temat wydaje się zbyt trudny lub niemożliwy do zrealizowania, ponieważ oświetlenie uliczne w większości stanowi majątek operatorów sieci dystrybucyjnych lub ich spółek zależnych. W związku z czym to na operatorze ciąży obowiązek utrzymania oświetlenia – jest to jego własność i gmina nie może ingerować w ulepszenia na nie swoim majątku. To właśnie dlatego postępy związane z modernizacją tej infrastruktury w polskich gminach idą tak słabo – gminy mają ograniczone możliwości w negocjacjach z operatorami, a operatorzy nie mają za bardzo interesu w modernizacji, która zapewni zmniejszenie poboru mocy – mniej poboru mocy, to niższe kwoty na fakturach, a więc i mniejszy zarobek.

W Polsce jest jednak kilka przykładów gmin i miast, które postanowiły podjąć się wyzwania i dokonać kompletnej modernizacji oświetlenia, przykład Gminy Sulików to przykład samorządu, który pokazuje, że takie przedsięwzięcie się opłaca nawet w mniejszych miejscowościach, gminach wiejskich.

Problemy własnościowe infrastruktury oświetleniowej w gminach.

Infrastruktura oświetleniowa w gminach ma charakter różny i to budzi już na początku istotne problemy natury organizacyjnej i prawnej. Jednocześnie niewłaściwa identyfikacja struktury majątkowej uniemożliwia skorzystanie przez JST z dotacji oraz innych środków finansowania zewnętrznego – dotacje wymagają wykazania, że majątek objęty dotacją jest majątkiem gminy, a nie operatora. W tym przypadku należy wyróżnić kilka rodzajów własności przy uwzględnieniu tego, że inną własność stanowią słupy oraz oprawy oświetleniowe:

  1. Właścicielem słupa i oprawy jest gmina – rozwiązanie najlepsze z punktu widzenia gminy,
  2. Właścicielem słupa i oprawy jest operator (własność wydzielona)
  3. Właścicielem słupa jest operator, a właścicielem oprawy jest gmina (własność skojarzona),
  4. Właścicielem słupa jest operator dystrybucyjny, a właścicielem oprawy jest spółka zależna operatora dystrybucyjnego w związku z czym musi płacić dzierżawę słupa,
  5. Własność inna lub nieznana,

Problem zaczął być poważny na początku lat 2000, kiedy tzw. „wielka piątka” (Tauron, Energa, Enea, PGE, RWE/Stoen) przejęły infrastrukturę energetyczną w Polsce, w tym sieci dystrybucyjne średniego napięcia, niskiego napięcia oraz wysokiego napięcia (sieci najwyższych napięć NN są w posiadaniu PSE). Tym samym operatorzy stali się w większości właścicielami infrastruktury oświetleniowej, a skład struktury własnościowej w większości został przyjęty „na oko”. Problem w tym, że w większości przypadków infrastruktura ta była budowana przez jednostkę państwową – „Energetyka” oraz przez konkretne JST, dokumenty potwierdzające własność przez gminy w znaczącym stopniu nie istnieją z powodu tego, że maja już historyczny charakter. Operatorzy proponowali więc gminom wykonanie inwentaryzacji w oparciu o spis z natury i wychodząc z założenia, że „który punkt świetlny jest podłączony do naszej szafki oświetleniowej stanowi naszą własność, a nie gminy”.

Problem miały rozwiązać tzw. porozumienia ciechocińskie, dzięki którym operatorzy mieli przekazać własność infrastruktury oświetleniowej gminom, a te samodzielnie miały sobie poradzić z pozyskaniem środków na modernizację. Porozumienia ciechocińskie skończyły się jednak jedynie na deklaracji i do właściwych działań legislacyjnych nigdy nie doszło.

Ostatecznie więc majątek gminy stanowi zazwyczaj mniej niż połowa infrastruktury oświetleniowej, a w wielu gminach majątku gminy nie ma w ogóle.

Punkt operatora w miejscowości Bierna. Zdjęcie z inwentaryzacji oświetlenia

Problem realizacji obowiązków prawnych JST wynikających z ustawy o samorządzie gminnym.

Zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. gmina jest zobowiązana do (art. 7. Ust 1. Pkt 3) do zadań własnych gminy należą sprawy w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Przepis ten został rozszerzony w ustawie prawo energetyczne w art. 18 rozszerza zakres obowiązków gminy (przypadek tego rozszerzenia pozostawię tutaj bez komentarza, aczkolwiek proszę zwrócić uwagę, że zakres normowania wykracza poza kompetencje prawne samego aktu głównego). Zgodnie z art. 18 ust. Pr. ener.

1.  Do zadań własnych gminy w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną, ciepło i paliwa gazowe należy:

1)  planowanie i organizacja zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe na obszarze gminy;

2) planowanie oświetlenia znajdujących się na terenie gminy:

a)  miejsc publicznych,

b) dróg gminnych, dróg powiatowych i dróg wojewódzkich,

c)  dróg krajowych, innych niż autostrady i drogi ekspresowe w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 645, 760, 1193 i 1688), przebiegających w granicach terenu zabudowy,

d) części dróg krajowych, innych niż autostrady i drogi ekspresowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 2483 i 2707 oraz z 2023 r. poz. 760, 1193 i 1688), wymagających odrębnego oświetlenia:

– przeznaczonych do ruchu pieszych lub rowerów,

– stanowiących dodatkowe jezdnie obsługujące ruch z terenów przyległych do pasa drogowego drogi krajowej;

3)  finansowanie oświetlenia znajdujących się na terenie gminy:

a)  ulic,

b)  placów,

c) dróg gminnych, dróg powiatowych i dróg wojewódzkich,

d) dróg krajowych, innych niż autostrady i drogi ekspresowe w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, przebiegających w granicach terenu zabudowy,

e) części dróg krajowych, innych niż autostrady i drogi ekspresowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, wymagających odrębnego oświetlenia:

– przeznaczonych do ruchu pieszych lub rowerów,

– stanowiących dodatkowe jezdnie obsługujące ruch z terenów przyległych do pasa drogowego drogi krajowej;

4) planowanie i organizacja działań mających na celu racjonalizację zużycia energii i promocję rozwiązań zmniejszających zużycie energii na obszarze gminy;

5) ocena potencjału wytwarzania energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji oraz efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych lub chłodniczych na obszarze gminy.

Obecne regulacje prawne stwarzają więc istotne problemy gminom i wymuszają na gminach podejmowanie działań, do których nie mają w praktyce żadnych możliwości i są skazani na łaskę lub niełaskę operatorów.

Nie inne problemy pojawiły się w przypadku gminy Sulików, która jest przykładem tytułowego opracowania.

Mapa inwentaryzacyjna Sulikowa.

Założenia koncepcji inwestycyjnej w gminie Sulików.

Pierwszy kontakt z gminą miałem w 2022, gdy skontaktowali się w sprawie przeprowadzenia inwentaryzacji oświetlenia ulicznego. Wówczas jeszcze nie zdawałem sobie sprawy z tego z jakimi dylematami będziemy się mierzyć, ale nie chodzi o to, aby robić to co jest łatwe. W trakcie inwentaryzacji:

  • stwierdzono rozbieżności pomiędzy własnością wskazywaną przez operatora oraz własnością wynikającą ze spisu z natury,
  • zidentyfikowano istotne ubytki i uszkodzenia infrastruktury oświetleniowej,
  • zidentyfikowano oprawy rtęciowe, które wskazywane były jako oświetlenie sodowe,
  • zidentyfikowano oprawy, które nie występowały w żadnych spisach inwentaryzacyjnych zarówno operatora, jak i gminnych,

W trakcie prowadzenia czynności audytowych opracowano już wstępne założenia koncepcji inwestycyjnej gminy. W jej ramach zdefiniowano konieczność:

  • wymiany opraw sodowych i rtęciowych będących w majątku gminy na oprawy LED,
  • budowę własnej linii zastępczej wraz z postawieniem własnych słupów oświetleniowych wraz z oprawami LED,
  • dobudowę nowych punktów świetlnych w miejscach newralgicznych, a mających istotny wpływ na bezpieczeństwo mieszkańców, w szczególności przejścia dla pieszych oraz przystanki autobusowe,
  • zastosowania systemu inteligentnego sterowania oświetleniem DALi lub Astro-Dim

Na podstawie inwentaryzacji oszacowano wartości i ilości infrastruktury oświetleniowej. Przed rozpoczęciem inwestycji.

Zostały zebrane i opisane 1174 oprawy oświetleniowe należące do Gminy Sulików (159 szt.) lub TAURON Nowe Technologie SA (1015 szt.). Dodatkowo na majątku Gminy Sulików znajdowały się 4 słupy – konstrukcje nośne – bez opraw, do ewentualnego wykorzystania, a na majątku TAURON Dystrybucja SA znajdowały się 342 konstrukcje nośne na linii przesyłowej (skojarzonej), najczęściej przelotowe, które docelowo również mogłyby zostać zaopatrzone w oprawy LED.

Punkty gminne 
 suma163
Soda141
LED17
Hg1
Słup bez oprawy4
Punkty TAURON 
suma1357
Soda828
LED150
Hg3
Słup bez oprawy342

Nakłady inwestycyjne oszacowano określając konieczność wyprowadzenia nowych szafek oświetleniowych, dostawienie nowych słupów z oprawami oraz pociągnięcie przewodów zasilających – kablowych.

Szacunkowa wycena nakładów inwestycyjnych w wariancie I

Lp.ZadanieIlośćCena jednostkowaWartość
1Wartość  opraw LED1178765,00 zł901 170,00 zł
2Montaż, demontaż i utylizacja opraw1178225,00 zł265 050,00 zł
3Wyniesienie szaf oświetleniowych ze stacji trafo204 000,00 zł80 000,00 zł
4Budowa punktów zastępczych do linii TAURON-a10155 750,00 zł5 836 250,00 zł
5Budowa nowych punktów oświetleniowych1816 550,00 zł1 185 550,00 zł
6Wymiana przewodów zasilających oprawy oraz bezpieczników117875,00 zł88 350,00 zł
 Razem netto [PLN]  8 356 370,00 zł
 Razem brutto [PLN]  10 278 335,10 zł

Dzięki zaplanowanej inwestycji oraz jej zakresu oszacowano możliwe oszczędności i wydatki inwestycyjne w związku z realizacją projektu. Na podstawie sporządzonego audytu oszacowano poziom oszczędności oraz efekty rzeczowe i ekologiczne.

Kluczowe Parametry Projektu LEDPrzed ModernizacjąPo modernizacjiZmiana%
Moc zainstalowana [kW]101,4243,18-58,24-57,43%
Normatywny czas eksploatacji [h]różnyróżny  
Zużycie energii [MWh/rok]320,38112,33-208,05-64,94%
Współczynnik emisji CO20,7080,708  
Emisja CO2 [Mg]/rok226,8379,53-147,30-64,94%
Liczba zmodernizowanych opraw [szt.]1174117840,34%
Wartość inwestycji [zł]    
Oszczędność na energii [zł]448 535,06157 267,97-291 267,09-64,94%

Jak więc widać, na podstawie wyliczeń potencjalne oszczędności na energii elektrycznej z tytułu oświetlenia są dość znaczące, szczególnie dla gminy wiejskiej, która ma spore ograniczenia budżetowe w zakresie realizacji tego typu przedsięwzięć. W przypadku takich miejscowości każda złotówka oszczędności ma duże znaczenie. W przypadku oszczędności rocznej na poziomie, bez mała, 300 tys. PLN to w perspektywie kilku lat modernizacja ładnego kawałka drogi i rozwój innych inwestycji gminnych. W analizach nie uwzględniono jednak analizy ekonomicznej (społecznej) realizacji projektu, a tutaj należy szczególnie zwrócić uwagę na:

  • zmniejszenie ilości wypadków i innych kolizji drogowych,
  • zredukowanie wypadków, w wyniku których mogą powstawać roszczenia wobec Gminy,
  • znaczące zwiększenie bezpieczeństwa mieszkańców, a w szczególności dzieci i młodzieży dojeżdżającej z mniejszych miejscowości do szkół podstawowych oraz do szkół średnich w pobliskim Zgorzelcu,
  • zmniejszenie zanieczyszczenia światłem – korzyści ekologiczne dla awifauny,
  • zwiększenie kontroli nad utrzymaniem infrastruktury – dzięki realizacji projektu gmina nie musi się prosić u operatora o naprawę uszkodzonych punktów, lecz realizuje je sama,

Jest to też przedsięwzięcie długoterminowo przynoszące korzyści. W przypadku konieczności kolejnej modernizacji oświetlenia gmina będzie już posiadać własne punkty świetlne, gdzie wymiana oprawy jest wydatkiem znacznie mniejszym i realizacją szybszą niż ponowne układanie przewodów kablowych.

Szczęśliwie Gmina Sulików otrzymała dotację na realizację projektu w ramach programu Polski Ład Program Inwestycji Strategicznych, w których gmina uzyskała dofinansowanie na poziomie ponad 7 mln PLN.

Nie był to nabór „Rozświetlamy Polskę”, który de facto był prezentem dla operatorów, lecz jeden z pierwszych naborów, w którym kierownictwo urzędu gminy uznała, że modernizacja oświetlenia jest istotną inwestycją. Tutaj też należy zwrócić uwagę, że ówczesny wójt Sulikowa – p. Robert Starzyński posiada wykształcenie inżynierskie z zakresu elektroenergetyki, co mogło mieć znaczenie do wyznaczenia właśnie takiego priorytetu inwestycyjnego.

Dotacje z programu Polski Ład miały wiele cech pozytywnych, ale też i takie, które należy ocenić negatywnie. Nabory prowadzone były w oparciu do deklaratywne oszacowanie inwestycji, nie na podstawie analiz i studiów wykonalności. Gmina nie musiała więc ponosić CAPEX-u do momentu uzyskania informacji o wyborze inwestycji do dofinansowania. Jednocześnie to powodowało, że wiele z tych inwestycji było niedoszacowanych lub przeszacowanych. W przypadku Gminy Sulików udało się trafić prawie idealnie z wartością inwestycji.

Problemy proceduralne związane z realizacją polityki zakupowej oraz wykonaniem projektów.

Optymalnym sposobem udzielania zamówień tego typu jest realizacja na podstawie projektu. W tym przypadku wiązało się to z dużym ryzykiem, dlatego Gmina postanowiła przeprowadzić projekt w formule „zaprojektuj – wybuduj”. W ramach takiej formuły przetarg zostaje rozpisany na podstawie Programu Funkcjonalno-Użytkowego (PFU) zamiast opisu przedmiotu zamówienia, a wybrany wykonawca pełni funkcję jednocześnie projektanta oraz wykonawcy robót. Istotne było również to, że środki przyznane z dotacji miały ograniczony czas liczony do czasu wyboru wykonawcy, powierzenie wykonania osobnego projektu podnosiłyby ryzyko utraty dotacji z uwagi na fakt, że prace projektowe tego typu potrafią trwać od roku do 1,5 roku, a nawet i dłużej.

Po wybraniu formuły udzielenia zamówienia przystąpiliśmy do sporządzenia PFU oraz ogłoszenia przetargu. Przy zamówieniach o takich wartościach trzeba liczyć się z tym, że konkurencja będzie duża, a żaden z konkurentów nie odpuści zamówienia tylko na podstawie wyboru ofert i sprawę będzie rozstrzygała Krajowa Izba Odwoławcza (KIO).

Tutaj również pojawiły się bariery związane z samą dotacją, ponieważ dotacja nie jest udzielana zaliczkowo, lecz na podstawie prolongaty, trzeba było tak sprecyzować warunki zamówienia, aby wykonawca posiadał środki własne do czasu zakończenia prac budowlanych, a grono takich przedsiębiorców już będzie mniejsze i ograniczy się tylko do największych graczy na rynku – mało która firma elektryczna posiada możliwość uzyskania limitu kredytowego na minimum 9 mln PLN.

Ostatecznie sformułowane PFU obejmowało:

  • Wymianę obecnych 142 opraw oświetlenia ulicznego na energooszczędne oprawy LED oraz dowieszenie 4 nowych opraw na słupach należących do Gminy Sulików;
  • Zaprojektowanie i budowę linii zastępczych wraz z oprawami LED dla 700 punktów świetlnych zlokalizowanych na słupach linii przesyłowych TAURON Dystrybucja SA i słupach wydzielonych TAURON Nowe Technologie, w systemie „Zaprojektuj i Wybuduj”. Szacunkowa długość linii kablowych do wybudowania wynosi 32.000 mb;
  • zaprojektowanie i budowę łącznie minimum 181 nowych punktów świetlnych na nowych liniach, w formule „Zaprojektuj i Wybuduj”. Szacunkowa długość linii kablowych do wybudowania wynosi 8.000 mb;
  • Zaprojektowanie i budowa minimum 10 szt. nowych szaf sterująco-pomiarowych dla nowych linii i punktów oświetleniowych;
  • sporządzenie dokumentacji powykonawczej;

700 punktów świetlnych to nadal spora część istniejącej infrastruktury oświetleniowej, jednak w kierownictwo urzędu postanowiło przyjąć bardziej perspektywiczną wizję – w związku z tym, że do Sulikowa sprowadza się coraz więcej mieszkańców pobliskiego Zgorzelca i Bogatyni (możliwość taniego zakupu działek oraz budowę domów) przewidziano budowę nowych linii w obszarach, które jeszcze są niezamieszkane, ale rozpoczynają się prace budowlane. Nie przyjęcie tego wariantu mógłby spowodować powstanie nowych problemów, gdy kolejne osiedla będą rozbudowywane.

W postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego przygotowaliśmy dwa postępowania przetargowe. Pierwsze zostało unieważnione z powodu tego, że najniższa oferta była wyższa od kwoty jaką zamawiający przeznaczył na realizację zamówienia. W drugim postępowaniu jeden z wykonawców postanowił zmierzyć się w KIO. Dla małych gmin wizja postępowania przed KIO budzi strach i grozę dlatego pobrałem stosowne pełnomocnictwa ze strony gminy, aby reprezentować ją w Izbie. Postępowanie skończyło się dość paradoksalnie – skarżący podniósł trzy zarzuty, z czego w dwóch podnosił, że opisane w PFU wytyczne wskazują na konkretnego wykonawcę, a więc zaburzają uczciwą konkurencję, w ostatnim zarzucił błąd formalny w związku z procedurą wyboru najkorzystniejszej oferty. Pierwsze dwa punkty zostały automatycznie odrzucone przez KIO jako bezzasadne, natomiast w ostatnim punkcie KIO przyznało skarżącemu rację i nakazało zamawiającemu powtórzenie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty. W związku z tym Zamawiający wezwał ponownie wykonawców do złożenia wyjaśnień i po powtórzeniu czynności wyboru najkorzystniejszej oferty jego wynik… nie uległ zmianie. Podmiot skarżący nadal miał słabszą ofertę, ale muszę mu pogratulować, bo zrobił komuś na złość i był w KIO w Warszawie, co jak sądzę nie zdarza mu się zbyt często.

Mamy już praktycznie listopad 2025, prace budowlane w Sulikowie trwają, prawdopodobnie w przyszłym roku uda się je zakończyć, a projekt rozpoczął się w 2022 roku, czyli mam 4 lata trwania takiego projektu, a to jeszcze przy przyznanej dotacji. W przypadku, gdyby trzeba było ubiegać się o finansowanie z innego programu niż Polski Ład trzeba byłoby doliczyć 1-2 lata do całego projektu.

Co po zakończeniu etapu realizacji.

Często spotykam się z zarzutami, że inwestycje tego typu są niekorzystne, bo „kto będzie zapewniał serwis i utrzymanie takiej infrastruktury”, a najlepszym serwisantem jest operator. Z praktyki jednak wiem, że serwisy operatora są co najmniej wątpliwe, a na naprawę jednej oprawy gminy czekają miesiącami, na naprawę, którą można wykonać w kilka godzin. Nie jest prawdą, że trudno jest znaleźć serwisanta, wręcz przeciwnie, zazwyczaj w okolicy jest sporo mniejszych podmiotów, które chętnie przyjmą zlecenie na świadczenie serwisu w takiej gminie.

To jednak w dalszym ciągu nie jest koniec działań zwiększających efektywność i autonomię energetyczną Sulikowa. Prace budowlane trwają, jednak samo wybudowanie własnej linii oraz postawienie własnych punktów oświetleniowych nie daje jeszcze pełnej autonomii energetycznej, dlatego w planach jest budowa własnych źródeł wytwarzania energii na potrzeby własne gminy. Źródła te oparte będą o odnawialne źródła energii oraz dające możliwości bilansowania jej z wykorzystaniem magazynów energii. Tutaj mogą pojawić się już większe problemy, przede wszystkim w obszarze pozyskiwania finansowania zewnętrznego – gmina wiejska nie poradzi sobie ze sfinansowaniem takiej inwestycji ze środków własnych, a często takich gmin nie stać na koszty CAPEX-u, który już przy inwestycjach tego typu jest dość wysoki. Do tego dochodzi jeszcze problem formalny – czy taką inwestycję realizować za pomocą klastra energii (co z reguły takim mniejszym gminom odradzam), czy może w formie spółdzielni energetycznej, czy może poprzez powołanie międzygminnej energetycznej spółki celowej (moja autorska koncepcja 😉). Ten ostatni wariant wydawałby się najkorzystniejszy w dłuższej perspektywie i realizowałby zadania gminy wynikające z art. 7 ustawy o samorządzie gminnym. Jednak to jeszcze pieśń przyszłości, ale znając skuteczność i zaangażowanie kierownictwa urzędu gminy w Sulikowie, to prędzej lub później ten projekt dojdzie do skutku.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Uncategorized i oznaczony tagami , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *